Κυριακή, 15 Ιουνίου 2014

O Γαλαξίας Ανεμόμυλος

To ουράνιο τόξο του Γαλαξία Ανεμόμυλος (Pinwheel Galaxy Rainbow). 
Ο γαλαξίας Ανεμόμυλος (Pinwheel) είναι στον αστερισμό της Μεγάλης Άρκτου . Είναι περίπου 70 τοις εκατό μεγαλύτερoς από ό,τι ο δικός μας γαλαξίας , με διάμετρο περίπου 170.000 έτη φωτός και βρίσκεται σε απόσταση 21 εκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη . Αυτό σημαίνει ότι το φως που βλέπουμε σε αυτή την εικόνα στα αριστερά το γαλαξία Ανεμόμυλου έφυγε από αυτόν 21 εκατομμύρια χρόνια πριν - πολλά εκατομμύρια χρόνια πριν οι άνθρωποι περπατήσουν στη Γη .

Αυτή η εικόνα του Γαλαξία Ανεμόμυλου , ή M101 , συνδυάζει δεδομένα στο υπέρυθρο , το ορατό ,στο υπεριώδες και τις ακτίνες X ,από τέσσερα διαστημικά τηλεσκόπια της NASA . Είναι σαν να βλέπουμε με μια κανονική κάμερα , μια φωτογραφική μηχανή υπεριώδους ακτινοβολίας, γυαλιά νυχτερινής όρασης και απεικόνιση ακτίνων Χ , όλα με τη μία !
Η εικόνα δείχνει ότι και τα νέα και τα μεγάλης ηλικίας αστέρια κατανέμονται ομοιόμορφα κατά μήκος των σφιχτά τυλιγμένων σπειροειδών βραχιόνων του M101 .
Τα κόκκινα χρώματα στην εικόνα δείχνουν υπέρυθρο φως, όπως φαίνεται από το διαστημικό τηλεσκόπιο Spitzer . Οι περιοχές αυτές δείχνουν τη θερμότητα που εκπέμπεται από περιοχές διαστημικής σκόνης του γαλαξία , όπου σχηματίζονται νέα αστέρια .
Το κίτρινο συστατικό είναι το ορατό φως , που παρατηρήθηκε από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble . Τα περισσότερα από αυτό το φως προέρχεται από αστέρια , και εντοπίζουν την ίδια σπειροειδή δομή όπως οι λωρίδες διαστημικής σκόνης ορατές στο υπέρυθρο .
Οι μπλε περιοχές δείχνουν υπεριώδες φως , που εκπέμφθηκε από θερμά νεαρά άστρα που σχηματίστηκαν περίπου 1 εκατομμύριο χρόνια πριν .Τέλος , οι θερμότερες περιοχές που εμφανίζονται με μοβ χρώμα , όπου το Παρατηρητήριο ακτίνων-Χ Chandra παρατήρησε την εκπομπή ακτίνων Χ από αστέρια που εξερράγησαν, Τις ακτίνες Χ εκπέμπει αέριο θερμοκρασίας εκατ. Βαθμών και το υλικό που συγκρούεται γύρω από τις μαύρες τρύπες .

πηγή:NASA

5 σχόλια:

Άστρια είπε...

Εκστατικά όμορφο κι ας είναι η εικόνα αυτή τόσων εκατομμυρίων ετών μέσα από χρώματα των διαστημικών τηλεσκοπίων, ανθρώπων έργα, τόσο πολύπλοκα και σημαντικά, αλλά και τόσο μικρά στη δύναμη μπροστά σε όλη τη δημιουργία.

Όμως μέσα σ' αυτές τις διαστάσεις του χρόνου και της απόστασης, συνειδητοποιεί κανείς την ασημαντότητα της ύπαρξής του, ή ακριβώς επειδή είναι αυτή τόσο σύντομη, την αξία της κάθε στιγμής της!

α Κενταύρου είπε...

@Άστρια
Τα διαστημικά τηλεσκόπια συνεχώς προσφέρουν εκπληκτικές φωτογραφίες και συγχρόνως προσφέρουν νέα στοιχεία για τη δομή του σύμπαντος,οχι φυσικά στο παρόν αλλά στο παρελθόν.Η εικόνα του Γαλαξία Ανεμόμυλου θα τη δει ο παρατηρητής στη Γη μετά από 21 εκατ.χρόνια.

ξωτικό είπε...

Μια εικόνα που δεν θα δούμε ποτέ δηλαδή, ούτε σε 21 εκτ. χρόνια...

Aνατριχιαστικοί (με την καλή έννοια) αυτοί οι τεράστιοι αριθμοί ετών και φιλοσοφικά προκλητική η..... παιχνιδιάρικη η εικόνα του συμπαντικού ανεμόμυλου .....
ειδικά σε στιγμές που μπορεί να πνίγεσαι σε μια κουταλιά νερό ή να περνάς κρίσεις μεγαλείου, νοιώθοντας με περισσή ευκολία , ως κέντρο του σύμπαντος .......
στην καλύτερη πάλι εκδοχή νοιώθεις αυτά που είπε η Άστρια ;-)


Να'σαι καλά αστερισμούλι για το πολύτιμο διάλειμμα !!

α Κενταύρου είπε...

@ξωτικό
Η άνθρωποι στη πλειοψηφία τους επικεντρώνονται στο σύμπαν του εσωτερικού τους κόσμου,αυτό κατευθύνει και τις ενέργειες τους.Θέλουν ψυχικά να έχουν την αίσθηση της αιωνιότητας ποτέ δεν αισθάνονται τη μηδαμινότητα της χρονικής αλλά και της υλικής τους ύπαρξης.Ίσως σωστά σκέφτονται έτσι διότι η αίσθηση της προσωρινότητας είναι παράγων αποτρεπτικός στην ανθρώπινη δημιουργία.

Άιναφετς είπε...

Τα σχόλια των αγαπημένων μου φίλων, όχι μόνο με κάλυψαν αλλά και με συγκίνησαν...πολύ!
Προσωπικά, το να "εκτοξεύομαι" νοερά στο σύμπαν, με βγάζει από τις εγωκεντρικές μου απαιτήσεις και είναι κάτι που τελευταία κάνω συχνά!